ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ: Ιστορία

Η ποδοσφαιρική ομάδα ιδρύθηκε το 1930. Την πρώτη ομάδα της ΑΕΛ (φωτο 1931) απετέλεσαν οι ακόλουθοι ποδοσφαιριστές: Ονούφριος Δημητρίου (οπισθοφύλακας), Γεώργιος Πλατσιάρας (τερματοφύλακας), Πρίαμος Φράγκος (κυνηγός), Ευαγόρας Φυλακτού (κυνηγός), Κώστας Σολέας (οπισθοφύλακας), Πυγμαλίων Ριαλάς (κυνηγός), Αριστείδης Μιχαηλίδης (κυνηγός), Πολυνίκης "Πικής" Καλογήρου (κεντρικός), Βίκτωρ Μουστερής (οπισθοφύλακας), Χριστάκης Πιερίδης (αν. τερματοφύλακας), Βάσος Αιβαλιώτης (κεντρικός), Θεοδόσης Κωνσταντινίδης (οπισθοφύλακας).

Αυτή η πρώτη γενιά ποδοσφαιριστών της ΑΕΛ κατάφερε να πάρει την πρωτοπορεία από τη Λάρνακα και τη Λευκωσία που ήταν αχτύπητες εξ αιτίας των ξένων σχολών (Αμερικάνικη Ακαδημία Λάρνακας και Αγγλική Σχολή Λευκωσίας) οι οποίες καλλιεργούσαν το ποδόσφαιρο και τροφοδοτούσαν συνεχώς τις Σκαλιώτικες και Λευκωσιάτικες ομάδες. Το πρώτο της παιχνίδι η ΑΕΛ το έδωσε στις 6 Ιανουαρίου 1931 με την Επα στη Λεμεσό. Η ΑΕΛ θριάμβευσε με 6-1.



Η Κρίση
Το 1956, 29 ποδοσφαιριστές και ο προπονητής εγκατέλειψαν την ΑΕΛ και εντάχθηκαν στον Απόλλωνα που είχε τερματίσει στην τελευταία θέση της Β' κατηγορίας χωρίς βαθμό. Ο λόγος ήταν η απαίτηση τους να αποκτήσει το σωματείο και πολιτική χροιά. Ο πρόεδρος Νίκος Σολομωνίδης, τα περισσότερα μέλη του συμβουλίου, καθώς και η συντριπτική πλειοψηφία των Λεμεσιανών φιλάθλων αρνήθηκαν. Από την ομάδα της ΑΕΛ που είχε κερδίσει το πρωτάθλημα την περίοδο 1955-56, έμειναν μόνο οι Βούργος, Μαυρόκολος, Κριτωνής, Φοίβος, Γιάννος και Ττοουλής. Ενισχυμένος με τους παίχτες της ΑΕΛ, ο Απόλλωνας κέρδισε το πρωτάθλημα Β' κατηγορίας την επόμενη χρονιά και βρέθηκε στα σαλόνια της Α' κατηγορίας. Στο πρώτο παιχνίδι των δύο ομάδων για το Παγκύπριο πρωτάθλημα Α' κατηγορίας, η ΑΕΛ αν και αποδεκατισμένη κέρδισε με 2-1 στο κατάμεστο ΓΣΟ. Ο αγώνας τότε ήταν αθλοθετημένος με 15 κύπελλα από επιχειρήσεις της Λεμεσού.

Οι Προπονητές
Ο πρώτος προπονητής της ΑΕΛ (1930-1932) ήταν ο Δημήτρης Τσιέπης, ο τότε διευθυντής του κτηματολογίου της Λεμεσού. Από το 1932 μέχρι το 1946 προπονητής της ομάδας ήταν ο Αργύρης Γαβαλάς από την Ελλάδα και από το 1946 μέχρι το 1948 ο Κώστας Βασιλείου. Από το 1948 μέχρι το 1956 ανάλαβε και πάλι ο Αργύρης Γαβαλάς. Προπονητές της ΑΕΛ διετέλεσαν επίσης οι Σπύρος Ηλία, Φερντιναρντ Κέπλαρ (Αυστριακός), Χρίστος Χριστοδούλου (Ελλαδίτης), Ούλχεν Φιτς (Αυστριακός), Γεώργιος Εισαγγελέας (Ελλαδίτης), Κώστας Πάμπου "Μαυρόκολος", Χανς Ρίεντριχτ (Αυστριακός), Στέφαν Τούρμπεικ (Ούγγρος), Μουστάκας, Τζούλιους Ρέινερ (Ούγγρος), Λοίζος Παντελίδης, Αποστόλ Τσατσέφσκι (Βούλγαρος), Κρυστάλλης, Τόμωφ (Βούλγαρος), Πίτερ Μακπάρλαντ (Ιρλανδός), Φράντισεκ Χαβράνεκ (Τσέχος), Σβετς(Τσέχος), Ούχριν (Τσέχος - φωτο), Ντούναι (Τσέχος), Σίπρο (Τσέχος), Σάνκοβιτς (Σέρβος), Κισσονέργης, Φέρνερ (Γερμανός), Κέυζα Φάρκας (Τσέχος), Πανίκος Ορφανίδης, Αντρέας Μιχαηλίδης, Γιάννης Μαντζουράκης.

Οι Μορφές
Η ΑΕΛ, στα 72 χρόνια της ιστορίας της, ανέδειξε μεγάλες ποδοσφαιρικές μορφές. Σολέας, Τσακκιστός, Ξυσταράς, Τριμικλινιώτης, Βούργος, Παπαδήμας, Μαυρόκολος, Κρυστάλλης, Κίνας, Πόντζιος, Πανίκος Παπαδόπουλος, Πάμπος Παπαδόπουλος (Παμπουλλής), Ζηνωνής Παπαδόπουλος, και πιο πρόσφατα τους Α.Κωνσταντίνου, Πελεντρίτη, Μαυρουδή (φωτο), Κολιαντρή, Ορφανίδη, Σωκράτους, Παύλο Σάββα.
Οι ξένοι παίχτες που άφησαν τη σφραγίδα τους είναι οι ακόλουθοι: Φορντ, Φάρκας, Πέσιτσε, Λάουτα, Κασπάρεκ, Ντελιμίγκοφ, Σιόουρεκ, Πρίλοσνι, Γκόουζιλ, Κιτάνοφ.

Οι Τίτλοι
Η ΑΕΛ έχει στεφθεί 5 φορές Πρωταθλήτρια Κύπρου (1940-41, 1952-53, 1954-55, 1955-56, 1967-68) και 6 φορές Κυπελλούχος (1938-39, 1939-40, 1947-48, 1984-85, 1986-87, 1988-89). Κέρδισε επίσης 3 φορές την Ασπίδα της ΚΟΠ (πρώην ασπίδα Πάκκου/Στυλιανάκη) το 1953, 1968 και 1985, καθώς και το επαμειβόμενο έπαθλο Κ.Α.Σεβέρη 3 φορές (1952-53, 1954-55, 1955-56).


Ξεχωριστή σημασία για όλους τους ΑΕΛΙΣΤΕΣ έχουν το Πρωτάθλημα του 1968 και το Κύπελλο του 1987.

Την ποδοσφαιρική περίοδο 1967-68 η ΑΕΛ είχε μια ομάδα αποτελούμενη από τεχνίτες παίχτες. Ήταν ένα κράμα νεαρών και έμπειρων ποδοσφαιριστών που έπαιζε ελκυστικό, επιθετικό ποδόσφαιρο. Το μοναδικό κίνητρο των παιχτών ήταν η αγάπη προς το άθλημα και την ΑΕΛ. Έπαιζαν πάνω απ' όλα για τη φανελλα. Την ομάδα αποτελούσαν οι Α.Κωνσταντίνου, Κίνας, Σταύρος, Τρύφωνας, Τσαγγάρης, Πόντζιος, Κόκκινος, Νώντας, και οι αδερφοί Παπαδόπουλοι (Αντρέας, Πανίκος, Ζηνωνής, Παμπουλλής). Την επόμενη χρονιά η ΑΕΛ σαν Πρωταθλήτρια Κύπρου αγωνίστηκε στο Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης με τη Ρεάλ Μαδρίτης και στο Πρωτάθλημα Α' Εθνικής.


Στις 20 Ιουνίου 1987, μπροστά σε 25.000 θεατές, η ΑΕΛ αγωνίστηκε με τον Απόλλωνα στον 45ο τελικό Κυπέλλου Κύπρου. Ήταν μια μαγική και ανεπανάληπτη βραδυά που τέλειωσε με νίκη 1-0. Σκόρερ του τέρματος ήταν ο Παύλος Σάββα με μια βολίδα από 30 μέτρα μετά από κόρνερ του Μαυρουδή. Την δεκαεξάδα αποτελούσαν οι: Μάριος Ονησιφόρου, Αντρέας Κωνσταντίνου ΙΙ, Χριστοδούλου (Πουλλέγκερης), Γιώργος Στυλιανού (γενάς), Μάκης Σωκράτους, Γιώργος Αναστασίου (Τσίτσιος), Γιαννάκης Ιωάννου, Χριστάκης Χριστοφόρου, Πανίκος Ορφανίδης, Κασπάρεκ, Παύλος Σάββα, Λοίζος Μαυρουδής, Χρίστος Κολιαντρής, Αριστος Αριστοτέλους, Νίκκι Λάουτα, Στέλιος Πελεντρίτης.

Η Διαβάθμιση
Στο τέλος της ποδοσφαιρικής χρονιάς 1995-96 η Θρυλική ΑΕΛ τερμάτισε στην 12η θέση και κατέληξε για πρώτη και μοναδική φορά στην ιστορία της στην Β' κατηγορία. Ηταν το φυσικό επακόλουθο των κατ' εξακολούθηση κακών χειρισμών της Διοίκησης. Ευτυχώς όσοι ευελπιστούσαν σε διάλυση της ΑΕΛ διαψεύστηκαν οικτρά. Η ΑΕΛ όχι μόνο άντεξε, αλλά με τη βοήθεια του κόσμου της και μιας σοβαρής διοίκησης επανήλθε και πρωταγωνιστεί. Και θα είναι πάντα πρωταγωνίστρια γιατί έτσι προστάζει η μεγάλη ιστορία της, έστω και αν αυτό δεν αρέσει σε πολλούς.